Τα Μπάορι (Baori ή Baoli, stepwells στα αγγλικά), είναι βαθιά πηγάδια-ταμιευτήρες στην Ινδία, στους οποίους το νερό είναι προσβάσιμο από αναβαθμίδες που τα περιβάλουν περιμετρικά. Παράλληλα με τη χρηστική τους λειτουργία, έχουν επίσης μια έντονη θρησκευτική και τελετουργική υπόσταση που τα πριμοδοτεί με πλούσια αρχιτεκτονική, γλυπτική και ζωγραφική διακόσμηση και ιδιαίτερα εντυπωσιακές διαστάσεις. Η Ινδία λόγω έκτασης, είχε πάντα ανάγκη ορθής διαχείριση των υδατικών πόρων της, ώστε να εξισορροπούνται οι τεράστιες γεωγραφικές ανισότητες, δημιουργώντας μακρά παράδοση στον αριθμό και την κατασκευή Μπάορι, γνωστά ήδη από την προϊστορία. Η UNESCO, τα ένταξε στο Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως ένα εξαιρετικό παράδειγμα τεχνολογικής εξέλιξης για το σύστημα διαχείρισης του νερού και αξιοποίησης των υπογείων υδάτων, αλλά συγχρόνως και την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αισθητική τους.

Το πηγάδι του εξωφύλλου, είναι μία εκδοχή, του πηγαδιού Χάμπι (Hampi). Η Χάμπι ήταν από το 1343 έως 1565, πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας Βιτζαγιανάγκαρ (Vijayanagar). Το πηγάδι είναι σε ενεργό δράση, για περισσότερο από 5 αιώνες βρίσκεται σε μια ημι-άνυδρη περιοχή στην οποία ωστόσο, μια μέτρια βροχόπτωση δημιουργεί έντονα πλημμυρικά φαινόμενα, στη ζώνη ερήμου γύρω από την πόλη της Τζαϊσαλμέρ στο Ράτζασταν, όπου αυτό βρίσκεται.

Η Ιστορική Γεωγραφία είναι μια αναδρομή στο χώρο και στο χρόνο, ένα ταξίδι ανακάλυψης της ανθρωπογεωγραφίας του παρελθόντος. Είναι μία προσπάθεια αποκατάστασης του γεωγραφικού καθεστώτος μιας δεδομένης χρονικής στιγμής, η οποία μοιράζεται τις μεθόδους έρευνάς της, με τις μελέτες της ιστορίας και την προβληματική έρευνας, με αυτές της γεωγραφίας. Το άνοιγμα ενός πηγαδιού Μπαορί, παραπέμπει στην συγχρονική προσέγγιση, την βύθιση δηλαδή σε μια δεδομένη χρονική στιγμή του παρελθόντος, ενώ η διαχείριση του κάθε ξεχωριστού επίπεδου υδάτων κάθε φορά, στην αντίστοιχη διαχρονική. Και επιπρόσθετα, η ελεύθερη κάθοδος από διαφορετικούς ανθρώπους, από την δικιά τους διαφορετική πλευρά προς το ζητούμενο (το νερό), θυμίζει την διεπιστημονικότητα της γεωγραφίας.