Σήμερα στο Νηπιαγωγείο ο Αργύρης είπε μια κακιά λέξη.
Κι αυτή η λέξη, σαν μύγα, πέταγε εδώ κι εκεί κι ενοχλούσε.
Ο Θοδωρής δεν μπορούσε να την ξεχάσει, κι ας μην ήξερε τι σημαίνει.
Έτσι την έβαλε στο κουτί και την πέταξε στα σκουπίδια, όπως κάνει με τα κακά όνειρα.
Όμως η λέξη-μύγα δραπέτευσε κι έκανε τη δασκάλα να τρομάξει, τη γιαγιά να θυμώσει και τη μαμά να κοκκινίσει.
Γίνεται όλα αυτά να τα κάνει μοναχά μια λέξη; Και μάλιστα μια λέξη-μύγα;