Αυτό το εξαιρετικό βιβλίο είναι επίκαιρο καθώς, μέχρι τώρα, δεν διαθέταμε το λεξιλόγιο για να περιγράψουμε ό,τι ο αναθεωρητής ψυχαναλυτής George Klein αναζητούσε πριν από πενήντα χρόνια: μία λέξη που να δηλώνει την «πολλαπλότητα-πληθυντικότητα» η οποία είναι θεμελιώδης για την ανθρώπινη ύπαρξη. Ο Ormay εισάγει τη λατινική λέξη nos για να καλύψει αυτή την ανάγκη. Διατηρεί και ταυτόχρονα διευρύνει την τριμερή δομική θεωρία της ψυχανάλυσης -αυτό, εγώ, υπερεγώ- με την εισαγωγή αυτού του τέταρτου παράγοντα. Έτσι σφυρηλατείται ο ουσιαστικός αλλά, μέχρι τώρα, ελλείπων κρίκος για την ομαδικο-αναλυτική προοπτική του Foulkes, σύμφωνα με την οποία είμαστε κατά βάση κοινωνικά όντα.

Ο Ormay στηρίζεται στη φιλοσοφία, στην επιστήμη και στην ψυχοθεραπεία. Γράφει καθαρά και συνοπτικά, παραθέτει γλαφυρά από αγγλικές μα και ουγγρικές πηγές. Μεταφέρει τη ριζοσπαστική αναθεώρηση του Ferenczi και της ουγγρικής ψυχαναλυτικής σχολής, που εξέτασε εις βάθος τους κοινωνικούς, πολιτιστικούς και επιστημονικούς παράγοντες για τους οποίους ο Φρόυντ δεν είχε βρει θέση στο έργο του. Η μετατόπιση σε μία ψυχολογία του εαυτού διευκρινίστηκε από τον Kohut. Τώρα ο Ormay προσφέρει μία ανάλογη υπηρεσία στην ομαδική ανάλυση.