Τα κοινά μυαλά δεν έχουν τη δυνατότητα να σχηματίσουν μια ολωσδιόλου αμιγή αντικειμενική εικόνα των πραγμάτων επειδή η εποπτική τους δύναμη ασθενεί και αδρανεί μόλις παύει να διεγείρεται και να κινητοποιείται από τη βούληση, καθώς δεν έχει αρκετή ενέργεια για να συλλάβει τον κόσμο αμιγώς αντικειμενικά μέσω της ευκαμψίας της και άνευ σκοπού. Από την άλλη πλευρά, όταν η αναπαραστατική δύναμη του εγκεφάλου εμφανίζει τέτοιο πλεόνασμα ώστε να προκύπτει άνευ σκοπού μια αμιγής, ευκρινής και αντικειμενική εικόνα του εξωτερικού κόσμου -που ως τέτοια δεν εξυπηρετεί τις προαιρέσεις της βούλησης, και αν υφίσταται σε υψηλό βαθμό μπορεί να ενοχλεί, ακόμη δε και να βλάπτει τα κοινά μυαλά-, τότε υπάρχει ήδη η προδιάθεση για μια τέτοια ανωμαλία.