Η Κλαρίσα φοβάται όλο και περισσότερο τον συνάδελφό της Ρέιφ, με τον οποίο πέρασε μια νύχτα μαζί υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Ο Ρέιφ δεν την αφήνει σε ησυχία και δε δέχεται αντιρρήσεις. Είναι πάντα εκεί…

Όταν καλείται να παραστεί ως ένορκος, η Κλαρίσα ανακουφίζεται. Η δικαστική αίθουσα είναι ένα ασφαλές καταφύγιο, ένα μέρος στο οποίο ο Ρέιφ δεν μπορεί να εισχωρήσει. Όμως, καθώς ξεδιπλώνεται μια βίαιη ιστορία απαγωγής και κακοποίησης στην αίθουσα του δικαστηρίου, η Κλαρίσα αρχίζει να βλέπει αντιστοιχίες μεταξύ της κατάστασής της και αυτής της νεαρής γυναίκας στο εδώλιο του μάρτυρα.