Στόχος της έρευνας ήταν να προσδιορίσει τον βαθμό στον οποίο η στάση των σωφρονιστικών υπαλλήλων απέναντι στους κρατουμένους και τη σωφρονιστική πολιτική είναι αποτέλεσμα κοινωνικο-οικονομικών χαρακτηριστικών του προσωπικού ή προϊόν προσαρμογής τους στο εργασιακό περιβάλλον, σχέσεων με τους συναδέλφους τους και τη διοίκηση, και εμπειρίας που αποκτάται με την πάροδο του χρόνου.

O συγγραφέας υιοθετεί ένα συμπαγές θεωρητικό πλαίσιο, τη συστημική προσέγγιση των οργανώσεων, διότι θεωρεί ότι η φυλακή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον από το οποίο αντλεί τόσο τον λόγο ύπαρξής της, όσο και τη δυνατότητα επιβίωσης και συνέχισης των δραστηριοτήτων της. Στα συμπεράσματά του ο συγγραφέας σκιαγραφεί μια διαφορετική εικόνα για το φυλακτικό προσωπικό από αυτήν που έχει επικρατήσει στην κοινή γνώμη, γεγονός που καθιστά το βιβλίο ελκυστικό στον αναγνώστη, ειδικό ή μη, και θεμέλιο λίθο στο σχετικό πεδίο.

Το έργο συμπληρώνεται με πλούσια βιβλιογραφία και αλφαβητικό ευρετήριο.