Για να δώσουμε απάντηση στο αναφερόμενο πιο πάνω ερώτημα, διαθέτουμε σήμερα μια πληθώρα αντιμαχόμενων μεταξύ τους μεθόδων και προσεγγίσεων, που οι περισσότερες αναπτύχθηκαν μετά τη δεκαετία του 1960. Πρόκειται για τις μιμητικές και αλληγορικές προσεγγίσεις, τις ερμηνευτικές προσεγγίσεις, τις προσεγγίσεις του ρωσικού και του τσεχικού φορμαλισμού, τις προσεγγίσεις της Νέας Κριτικής, τις δομιστικές προσεγγίσεις, τις σημειωτικές και συμβολικές προσεγγίσεις, τις υφολογικές και αφηγηματολογικές προσεγγίσεις, τις αποδομητικές και μεταδομιοτικές προσεγγίσεις, τις φαινομενολογικές προσεγγίσεις, τις κοινωνιολογικές, μαρξιστικές, φεμινιστικές προσεγγίσεις, τις προσεγγίσεις του ιστορικισμού και του νέου ιστορικισμού, τις ψυχολογικές προσεγγίσεις, τις αρχετυπικές και μυθολογικές προσεγγίσεις, τις προσεγγίσεις των γλωσσικών πράξεων, τις προσεγγίσεις της κριτικής αναγνωστικής ανταπόκρισης και τις διαλογικές προσεγγίσεις.

Το παρόν βιβλίο περιλαμβάνει εργασίες που σχετίζονται με τη διαλογική προσέγγιση του Mikhail Bakhtin, την αφηγηματική προσέγγιση στην ψυχολογία, την ψυχαναλυτική προσέγγιση του Jacques Lacan, τη φεμινιστική προσέγγιση, τη μαρξιστική προσέγγιση και με προσεγγίσεις που το ενδιαφέρον εστιάζεται στο πώς στα λογοτεχνικά έργα αναπαριστάνονται από τους συγγραφείς τους διάφορα ζητήματα, όπως τα ψυχικά τραύματα των εφήβων, η αυτοχειρία των νέων και οι αξίες και τα πρότυπα συμπεριφοράς των εφήβων.