Κοινωνία εξπρές
μ' ανοιγμένες πληγές
που κανείς δεν μπορεί να σου γειάνει,
κι όλο φεύγεις και πας,
κι όλο μπρος προχωράς,
μα δε βρίσκεις ποτέ σου λιμάνι.

Κοινωνία εξπρές,
μια γελάς και μια κλαις,
και δεν ξέρεις τι θες.

Κοινωνία εξπρές
που τις σάρκες σου καις,
στόχο κι όραμα ποιός θα σου δώσει?
αφού έχεις κενά
κι άχρωμα δειλινά
και το όνειρο τό' χεις προδώσει.

Κοινωνία εξπρές
μια γελάς και μιά κλαίς,
και δεν ξέρεις τι θές.