Σουρεαλιστική αντιμετώπιση της καθημερινής «πραγματικότητας» βγαλμένη μέσα από ένα Διάλογο μεταξύ του Λόγου και του Αντιλόγου, που καταλήγει - αποφθεγματικά - στην απόλυτη αμφισβήτησή της ως υπαρξιακής οντότητας, υποδεικνύοντας ταυτόχρονα - οριοθετώντας τον - τον Αληθινό Κόσμο, από τον οποίο αρχίζει και στον οποίο καταλήγει, η ψευδαίσθησή της.