Οι συγγραφείς του παρόντος βιβλίου πιστεύουν ότι η ομοιόμορφη αντιμετώπιση ανομοιόμορφων ατόμων αποτελεί ύψιστη κοινωνική αδικία, και είναι αυτό ακριβώς το πρόβλημα στο οποίο επιχειρούν να απαντήσουν σε ό,τι αφορά το σχολείο. Μέσα από τη συστηματική ανάλυση όσων διαμεσολαβούν στην οικογένεια, περιγράφουν τις διαδικασίες μέσω των οποίων τα παιδιά διαμορφώνουν διαφορετικές προσωπικότητες, πριν ακόμη φοιτήσουν στο σχολείο. Ερχόμενα στο σχολείο τα παιδιά εκκινούν από άνισες αφετηρίες. Το σχολείο, ωστόσο, επικαλούμενο την ισότητα, αντιμετωπίζει όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο. Κι εδώ ακριβώς υποκρύπτεται η ανισότητα.

Στο βιβλίο μελετώνται τα κυριότερα παιδαγωγικά μέτρα που λήφθηκαν κατά καιρούς και τα οποία αποδεικνύονται ανεπαρκή. Η λύση που προτείνεται εδώ δεν είναι η ομαδοποίηση των μαθητών σε τάξεις επιπέδου, αλλά η διαφοροποίηση της διδασκαλίας και της μάθησης μέσα σε τάξεις μικτής ικανότητας. Αυτό ακριβώς το μοντέλο της διαφοροποιημένης διδασκαλίας περιγράφεται στη συνέχεια, με τρόπο που δεν παραμένει απλώς σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά δείχνει και έναν ασφαλή δρόμο για την εφαρμογή του στη σχολική πράξη.

Πρόκειται για μια συνολική θεώρηση του προβλήματος, η οποία επιτρέπει στον αναγνώστη να διαπιστώσει μόνος του την πορεία των εξελίξεων έτσι ώστε να είναι σε θέση να κατανοεί τόσο τις διαδικασίες μέσα από τις οποίες προκύπτει το φαινόμενο όσο και τον τρόπο εφαρμογής τους στην πράξη.