Σημαδιακός και αταίριαστος... έζησε τη ζωή του ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Δέσμιος των εθίμων του καιρού του, εργάτης του λόγου, πάσχιζε με την πένα να ζήσει τις τρεις ανύπαντρες αδελφές του...

"Κσος κι κσος μηλιγγάτος - χρυσός και χρυσομηλιγγάτος", ο μέγιστος των Ελλήνων πεζογράφων, δεν καλογέρεψε στο ’γιο Όρος, όπως κάποτε πόθησε, μα ασκήτεψε κοσμοκαλόγερος μες στη ζωή.

Κι ο έρωτας.... Τίποτα... Πνίγηκε μέσα στις σκέψεις, ξορκίστηκε στο χαρτί, εγκάθειρκτος στην έμπνευσή του. Τον έζησαν μονάχα ιδεατά, βασανιστικά, οι ήρωές του - όχι αυτός - σημαδεμένοι και αταίριαστοι στο Έρως - Ήρως, στο Όνειρο στο κύμα και στα Ρόδινα ακρογιάλια, που περιλαμβάνονται σε αυτό το βιβλίο. Δε ζουν τον έρωτα, μα αφήνουν τον ερωτισμό τους να γίνει λόγος λαγαρός και γεμάτος "αυτοείδωλα", άγια εικόνα, μοναχική κι αταίριαστη...

Καλή σου νύχτα κυρ Αλέξανδρε, καλή σου νύχτα...