ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΑΡΞΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ

Ο Σαρτρ και ο Καμύ υπήρξαν με το έργο και τα πιστεύω τους εμβληματικές μορφές του αιώνα που πέρασε.

Μάρτυρες, ο Καμύ ενός παγκοσμίου πολέμου στον οποίο συμμετείχε ενεργά ως μέλος της αντίστασης και ο Σαρτρ δύο παγκοσμίων πολέμων, άσκησαν τεραστία επιρροή στους συγχρόνους τους.

Ειδικότερα ο Καμύ -πάντα ευαισθητοποιημένος στις οδύνες που δοκιμάζει ο άνθρωπος στη ζωή του-, οδηγείται με ατόφια βιωματικότητα στη σύλληψη του παραλογισμού του κόσμου και, αρνούμενος οποιαδήποτε υπερβατική φυγή προτείνει σαν τελική λύση στα γήινα αδιέξοδα την ανθρώπινη αλληλεγγύη.

Ο Σαρτρ ακολουθεί στις μελέτες του το ρεύμα του αθεϊστικού υπαρξισμού, κυριότερος εκπρόσωπος του οποίου στη Γερμανία είναι ο Μάρτιν Χάιντεγκερ. Πιστεύει ότι η ύπαρξη προηγείται της ουσίας. Ο άνθρωπος καθορίζεται από τη δυνατότητα άπειρων επιλογών αν ξεπεράσει την κακή πίστη. Ή, όπως λέει ο ίδιος, είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος.

Και οι δύο δεν ήταν φορείς ψυχρών γνώσεων αλλά ενσάρκωσαν τις ιδέες τους στα λογοτεχνικά και θεατρικά έργα τους σημαδεύοντας τη γενιά τους και επηρεάζοντας το πνεύμα των γενεών που ακολούθησαν.