Ο Λάζαρος είναι μια ποιητική σύνθεση χωρισμένη σε τρία μέρη - το καθένα από τα οποία χωρίζεται με τη σειρά του σε τρεις ενότητες - περίπου όπως εκβάλλουν τα ποτάμια και ενσωματώνονται στη θάλασσα, αλλά μέσα της βαστώντας τα νερά τους, ή όπως - καθώς γράφεται στο εισαγωγικό σημείωμα - «στη θερμοδυναμική, στο τριπλό σημείο του νερού για παράδειγμα, συνυπάρχουν σε ισορροπία οι τρεις του φάσεις - του υγρού νερού, του κοινού πάγου, και τον υδρατμών». Η ύφανση προχωρεί από έξω προς τα μέσα, από την ούτε στο παραμικρό αμελητέα επιφάνεια, σε στρώματα ενδότερα και βαθύτερα, και ο ίδιος αυτός τρόπος της πλοκής ακολουθείται grosso modo και στο εσωτερικό τού καθενός από τα τρία μέρη του βιβλίου.

Και γιατί Λάζαρος;
Γιατί ίσως σαν Λάζαρος κείται ένα γραμμένο βιβλίο, ένα γραπτό κείμενο. Ή γιατί σαν Λάζαρος κείται η μνήμη μας -δηλαδή κάποτε ολόκληρη η ίδια η ζωή μας. Ή απλώς γιατί Λάζαρος μπορεί να είναι το πραγματικό όνομα ενός πραγματικού φίλου -επομένως αποτελεί ο τίτλος αυτός το σημείο μιας πράξης αγάπης - ή της σύνοψής της, αν στα ποιήματα «τα πρόσωπα είναι πολυπρόσωπα κατά κανόνα».