"Τη μια μέρα υπάρχει ζωή... και τότε, ξαφνικά, συμβαίνει, έρχεται ο θάνατος".

Έτσι αρχίζει "Η επινόηση της μοναξιάς", ο συγκινητικός προσωπικός διαλογισμός του Πολ Όστερ σχετικά με την πατρότητα. Το πρώτο μέρος, "Η προσωπογραφία ενός αόρατου ανθρώπου", αποκαλύπτει τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα του Όστερ μετά το θάνατο του πατέρα του, ενός απόμακρου, εσωστρεφούς, σχεδόν ψυχρού ανθρώπου. Καθώς φροντίζει για τις υποθέσεις του πατέρα του και σκαλίζει τα υπάρχοντά του, ο Όστερ αποκαλύπτει τα γεγονότα που κρύβονται πίσω από μια μυστηριώδη δολοφονία μέσα στην οικογένεια, που φωτίζει την ασάφεια του χαρακτήρα του πατέρα του.

Στο "Βιβλίο της Μνήμης" η οπτική γωνία μετατοπίζεται από την ιδιότητα του Όστερ ως γιου στο ρόλο του ως πατέρα. Μέσα από ένα μωσαϊκό εικόνων, συμπτώσεων και συνειρμών ο αφηγητής, ο Α., συλλογίζεται το χωρισμό του από τον δικό του γιο, τον ετοιμοθάνατο παππού του, αλλά και τη μοναχική φύση της διήγησης και της συγγραφής.