ΚΡΙΣΤΙΑΝ, καλώντας τον Συρανό που βρίσκεται στη σκηνή του.
''Συρανό;''
ΣΥΡΑΝΟ,εμφανίζεται, πάνοπλος για τη μάχη.
''Τι είναι; Έχεις ασπρίσει!''
ΚΡΙΣΤΙΑΝ
''Δεν μ' αγαπάει πια!''
ΣΥΡΑΝΟ
''Τι λες;''
ΚΡΙΣΤΙΑΝ
''Έσένα έχει αγαπήσει!''
ΣΥΡΑΝΟ
''Ανοησίες!''
ΚΡΙΣΤΙΑΝ
''Μ' αγαπά για την ψυχή μου μόνο!''
ΣΥΡΑΝΟ
''Τι λες;''
ΚΡΙΣΤΙΑΝ
''Εσένα αγαπά -αυτό σ'το βεβαιώνω- Την αγαπάς κι εσύ!''