<<...Πάλι η έρημος... σαν να μου ρίχνει κάποιος επιμένων τις εικόνες το μυαλό...Είναι το μήνυμα της καρδιάς που τροφοδοτεί τον εγκέφαλο...>>
<<Σταμάτα πια μ' αυτήν την εμμονή, την idee fixe... τέλος πάντων. Πιστεύεις ότι θα λυτρωθείς, θα πάψει να σε κυνηγάει η αιμάσσουσα Αλγερία... Δεν ισχύει, αγαπημένε>>.
Ο Αμπάς σκοτείνιασε στην όψη κι έμειναν μόνο τα μάτια του να φωτάνε κοιτώντας την Εύα...
<<Συναντηθήκαμε γιατί γοητεύτηκα απ'τον ''Επιτάφιο'' του Θουκυδίδη...Ας γυρίσουμε σ'αυτόν>>.