Στην παρούσα μελέτη συζητείται μια βασική έννοια της ψυχανάλυσης, το ένστικτο θανάτου, η οποία επηρέασε ολόκληρη την ψυχαναλυτική σκέψη καθόλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα και έγινε δεκτή με πολύ δημιουργικό τρόπο από τη Μelanie Klein.

Μέσα από συνεδρίες αναλυόμενων της συγγραφέως, παραδείγματα ιστορικών προσώπων και θεωρητικές αναφορές, διερευνώνται οι ποικίλες εκδηλώσεις του εν λόγω «ενστίκτου», καθώς και οι μεταμφιέσεις του, οι άμυνες που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπισή του, και ο αγώνας του Εγώ να το θέσει υπό τον έλεγχό του.