Ένα όμορφο πρωί γεννήθηκε η Ασχημούλα. Το νέο αμέσως έτρεξε από αρκουδοστόμα σε αρκουδοαφτί. « Γεννήθηκε η Ασχημούλα.» ΄Υστερα έπιασε ένα κοτσύφι να το κελαϊδάει στα χαμηλά και στα ψηλά κλαδιά. « Γεννήθηκεεεε η Ασχημούλααααα!» Τέλος το άρπαξε ο άνεμος και το σφύριξε στις γωνιές και στις κουφάλες. « Γε ε - ννήθη - κεε η Ασχη - μού - λαα…» Στην αρχή όλοι ήταν περίεργοι να τήνε δούνε. Όμως κανείς δεν είχε διάθεση να την πλησιάσει. - Να η Ασχημούλα. - Χα χα χι χου. Είναι το πιο παρδαλό ζωάκι που γνωρίζω. - Το πιο άσχημο.