Έναν τοξότη γνώρισα πριν δεκαπέντε χρόνια, τα χνώτα μας ταιριάξανε στα κόκκινα μπαλόνια. Πετάξαμε πολύ ψηλά και πήγαμε στον Αρη, με την Σελήνη αγκαλιά τον άσπρο καβαλάρη. Για έξι χρόνια ήμασταν το τέλειο ζευγάρι μα ο Τοξότης έφυγε ταξίδι στο φεγγάρι. Οι δρόμοι μας χωρίσανε γυμνό είναι το χέρι, μα κάποιο δάκρυ από ψηλά χαϊδεύει το παρτέρι.