Η Φιλική Εταιρεία ουδέν άλλο έπραξεν ή να δώση σάρκα υλικήν εις την άϋλον ελληνικήν ιδέαν. Εν τω προσώπω του Σκουφά παρατηρούμεν, πόσον η πίστις είναι υπερτέρα του ανατέμνοντος και διϋλίζοντος νοός, όστις ουδέποτε πρωταγωνιστεί.

Ο Θεμιστοκλής ραπίζεται, αλλά στεφανούται τον Γόρδιον δεσμόν έλυσεν ουχί ο νους, αλλ` η σπάθη. Η ελευθερία της πατρίδος οφείλεται εις την πίστιν -Αλέξανδρον Υψηλάντην- και ουχίν εις τον νουν- Καποδίστριαν. Ο νους έρχεται μόνον κατόπιν, όπως καθοδηγήση ασφαλώς την μη ερευνώσαν, αλλά διορώσαν απώτερον, βαθύτερον και υψηλότερον πίστιν. Η πίστις - Αλέξανδρος Υψηλάντης - έλειωσεν εις τας αυστριακάς ειρκτάς, έδωκεν όμως την ελευθερίαν της Ελλάδος εις τον κυβερνώντα νουν - τον Καποδίστριαν.

Ανατύπωση της αρχικής έκδοσης του 1909