Ιδίως οι σοφιστές είχαν γράψει ειδικά εγχειρίδια Τέχνες, στα οποία έδιναν υποδείγματα οργάνωσης του λόγου και σε επίπεδο επιχειρημάτων και σε επίπεδο σύνθεσης. Οι Τετραλογίες του Αντιφώντα αντιπροσωπεύουν ένα καλό παράδειγμα μιας τέτοιας οργάνωσης δικανικών λόγων και αποτελούν το πρώτο ολοκληρωμένο δείγμα παρόμοιας διδασκαλίας βασιζόμενης στο εικός από τον 5ο αι. Εξαίρεση αποτελούν τα έργα του Γοργία "Ελένης εγκώμιον" και "Παλαμήδους απολογία", που ήταν παίγνια ή ρητορικά πρότυπα. Προς το τελευταίο τέταρτο του αιώνα ο λογογράφος Λυσίας καινοτομεί, προσαρμόζοντας τον λόγο στο ήθος του πελάτη του δημιουργώντας έτσι το προσωπικό ύφος στη ρητορεία.