Οι Μεξικάνοι δεν φοβούνται να αφηγηθούν ιστορίες τρόμου. Φοβούνται μόνο να μην τις ξεχάσουν. Γι' αυτό και τις διασώζουν και τις ψάχνουν στα ταξίδια τους ανάμεσα στον χρόνο. Ο συγγραφέας επέλεξε κάποιες από τις εκατοντάδες ιστορίες τρόμου που υπάρχουν στο Μεξικό. Ιστορίες λαϊκές, απλές, αφελείς, που αγγίζουν την έννοια του θρύλου και του μύθου. Οι Μεξικάνοι γεμίζουν μ' αυτές την ψυχή τους. Την ίδια τους τη ζωή με θάνατο, προς εξοικείωση μαζί του. Και μάλλον το πετυχαίνουν, διότι είναι γνωστό πως ο θάνατος στο Μεξικό εορτάζεται μοναδικά, και δεν είναι πως ο θάνατος στο Μεξικό φέρνει ακριβώς χαρά, αλλά στα σίγουρα αυτό που φέρνει δεν είναι μόνο λύπη.