Το έργο αποτελεί μία συστηματική ανάλυση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ΜΜΕ υπό το πρίσμα των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της ελευθερίας του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου. Τα οικονομικά συμφέροντα των ιδιοκτητών ΜΜΕ ως εκ της φύσεως τους αντίρροπα και συγκρουόμενα με τις δημοσίου δικαίου εγγυήσεις τήρησης βασικών συνταγματικών ελευθεριών περί του τύπου, δημιουργούν διαχρονικά σειρά νομικών ζητημάτων, τα οποία σπάνια έχουν απασχολήσει την νομολογία και θεωρία.

Η σύγκρουση αυτή διευθετήθηκε με την θέση σε εφαρμογή διαδοχικών νομοθετημάτων (ν. 2328/1999, ν.3021/2002, ν.3310/2005, ν. 3414/2005) περί θέσπισης του ασυμβιβάστου του «βασικού μετόχου», εντούτοις η ρύθμιση της ανέδειξε σειρά νομικών ζητημάτων, με επίκεντρο το πεδίο εφαρμογής της εκάστοτε νομοθετικής εξουσιοδότησης η οποία αντλείται από συνταγματικής και υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις (άρθρο 14 Σ).

Ο συγγραφέας, παραθέτοντας επιπλέον και το νομοθετικό status quo του ιδιοκτησιακού καθεστώτος σε άλλες χώρες της ΕΕ, προσφέρει για πρώτη φορά μια τέτοια συγκριτική συνταγματική προσέγγιση και ολοκληρώνει την έρευνα του με μία πλήρως τεκμηριωμένη πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης του άρθρου 14 Σ, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπη λύση σε περίπτωση μελλοντικής τροποποίησης του εν λόγω συνταγματικού άρθρου.