Το παρόν βιβλίο φιλοδοξεί να αναλύσει ένα κρίσιμο ζητούμενο της ελληνικής μεταπολεμικής ιστορίας: τη δύσκολη σχέση ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και στον Στρατό την επαύριο του Εμφυλίου Πολέμου. Αρχικά, παρουσιάζεται η συγκρότηση και δράση της μαζικότερης ενδοστρατιωτικής οργάνωσης, του Ι.Δ.Ε.Α. έως την αυτοαδρανοποίησή του στα μέσα της δεκαετίας του 1950, με έμφαση στο περιβόητο κίνημα της 30ης -31ης Μαΐου 1951.

Ακολούθως, αναλύεται η ύπαρξη διεργασιών στο σώμα των αξιωματικών που οδήγησαν στη συγκρότηση νέων συνωμοτικών πυρήνων. Στη συνέχεια, εκτίθενται οι καταιγιστικές εξελίξεις μετά τις εκλογές του 1961, οπότε και ο Στρατός έγινε ξανά διακύβευμα της κομματικής διαπάλης. Στα τελευταία κεφάλαια εξετάζεται η απειλή της δικτατορίας όπως ξεκίνησε να διαγράφεται από την έναρξη της πολιτικής κρίσης του 1965, έως και το πραξικόπημα του 1967.