Ο συγγραφέας αναλύει τις παθογένειες του Ελληνικού κράτους στην περίοδο της μεταπολίτευσης και την εποχή που διανύουμε, τη γενίκευση της διαφθοράς που αποτελεί σύμπτωμα παρακμής, την έλλειψη αξιών, την εκκωφαντική απουσία της πνευματικής ηγεσίας, τα προβλήματα στο χώρο της δικαιοσύνης, την υπολειτουργία των θεσμών, τη μη λειτουργία της κοινωνίας των πολιτών, την υιοθέτηση προτύπων ζωής ασύμβατων με τον Ελληνικό τρόπο.

Επισημαίνει ότι σε πιο δύσκολες ιστορικές περιόδους ο Ελληνισμός ξεπερνούσε τα αδιέξοδα γιατί διαμόρφωνε θεσμούς που εξασφάλιζαν επιβίωση και δημιουργούσαν προοπτική, θεσμούς που εμείς ξεχάσαμε αλλά έγκαιρα υιοθέτησε η Ευρώπη και τώρα επιβάλλονται από την Ε.Ε. στις χώρες μέλη της ως ευρωπαϊκοί.

«Μετά λόγου γνώσεως» αναλύει την ιστορική ευκαιρία που παρουσιάσθηκε για το Ελληνικό κράτος και τον Ελληνισμό μετά το 1989, με την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις γειτονικές χώρες και το άνοιγμα των συνόρων, για να αναδειχθεί σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή και αντανακλαστικά σε αναβαθμισμένο ρόλο στην Ε.Ε. Επισημαίνει την ανυπαρξία οράματος της ηγετικής ομάδας της χώρας, και τις παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος, που όχι μόνο δεν επέτρεψαν αξιοποίηση της ιστορικής ευκαιρίας, αλλά οδήγησαν και τη χώρα στην παρακμή.

Ο συγγραφέας, ανιχνεύοντας τις ρίζες του Ελληνισμού, αντλεί από το παρελθόν, αναλύει το παρόν αλλά και προτείνει με το βλέμμα στο μέλλον, με πίστη στον ιστορικό ρόλο του Ελληνισμού. Πιστεύει ότι, με οδηγό τις αρχές του οικουμενικού Ελληνισμού, η με ευρεία έννοια ηγεσία της χώρας μπορεί, αν υπάρχει η βούληση, να ξεπεράσει τα σημερινά αδιέξοδα, δημιουργώντας νέα προοπτική για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό στο πλαίσιο της Ευρώπης, με στόχευση να αποτελέσει το προζύμι για νέα ζύμωση και αναγέννηση της Ευρώπης, για νέα πορεία συμβατή με τον ανθρωποκεντρικό πολιτισμό της.