Η μελέτη πραγματεύεται το ζήτημα της ρύθμισης και προστασίας των ελευθερίων επαγγελμάτων, καλούμενων και ως «κλειστών» επαγγελμάτων (όπως του δικηγόρου, του ιατρού, του φαρμακοποιού, του μηχανικού, του οπτικού, του νομίμου ελεγκτή/λογιστή, κ.ο.κ.), από τη σκοπιά του εθνικού και του ενωσιακού δικαίου.

Στο Πρώτο Μέρος της μελέτης, ερευνώνται οι περιορισμοί που τίθενται από τον έλληνα νομοθέτη αναφορικά με την επιλογή και την άσκηση ενός ελευθερίου επαγγέλματος (γεωγραφικά όρια άσκησης ενός επαγγέλματος, όρια ηλικίας εισόδου στο επάγγελμα και εξόδου από αυτό, χρονικοί περιορισμοί σε σχέση με τη λήψη πτυχίου, κατώτατες αμοιβές, πληθυσμιακά κριτήρια, ελάχιστη απόσταση μεταξύ επαγγελματικών εγκαταστάσεων, επαγγελματικά ασυμβίβαστα), καθώς και η αντιμετώπισή τους από την εγχώρια νομολογία.

Στο Δεύτερο Μέρος της μελέτης, οι περιορισμοί εθνικής προέλευσης εξετάζονται υπό το πρίσμα της νομοθεσίας και νομολογίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της ελεύθερης κυκλοφορίας (ελευθερίας εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών εντός της ενωσιακής επικράτειας) που καθιερώνουν οι Συνθήκες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία περιλαμβάνει ως αναγκαία προϋπόθεση και την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων που αποκτήθηκαν σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η έρευνα, σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο, των περιορισμών που συνοδεύουν τα ελευθέρια επαγγέλματα αποκαλύπτει μια τάση απορρύθμισης της αγοράς επαγγέλματος, εντός της οποίας ο επαγγελματίας που ασκεί ελευθέριο επάγγελμα (δικηγόρος, ιατρός, μηχανικός, κ.ο.κ.) εξομοιώνεται με τις επιχειρήσεις του εμπορικού δικαίου, υπαγόμενος στους κανόνες που ρυθμίζουν την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού.