Η παρούσα μελέτη επιδιώκει τη μονογραφική προσέγγιση των θεμάτων, που αναδείχθηκαν κατά την εφαρμογή του θεσμού των πρόσθετων αναιρετικών λόγων (569 ΚΠολΔ).

Η ίδια διαιρείται σε οκτώ κεφάλαια, που αναφέρονται στην ιστορική επισκόπηση της νομοθετικής εξέλιξης των λόγων αυτών, στη θεμελίωσή τους, στην ανάλυστη των θετικών και αρνητικών διαδικαστικών προϋποθέσεων άσκησης, στον προσδιορισμό των ενεργητικών νομιμοποιούμενων διαδίκων, στην ακριβή οριοθέτηση της νομότυπης και εμπρόθεσμης άσκησης των λόγων αυτών και στη διεξαγωγή της αναιρετικής προδικασίας και της κύριας αναιρετικής διαδικασίας.

Ο σκοπός της μελέτης κατατείνει στη θεωρητική διερεύνηση, στη νομολογιακή ανάλυση, στη μεθοδική και εξαντλητική αντιμετώπιση και στην ορθή και προσήκουσα επίλυση των ζητημάτων, τα οποία προέκυψαν κατά τη διαδρομή της εφαρμογή του θεσμού.

Η ενημέρωση της βιβλιογραφίας, της νομολογίας και της νομοθεσίας εξικνείται μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου 2013.