ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ-ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ 2010-2013

Κάποιες φορές δεν είναι τόσο το περιεχόμενο ενός βιβλίου, η στόφα ενός ηγέτη, η αυτοθυσία του κυβερνητικού μηχανισμού, η στιβαρότητα του ανωτάτου άρχοντος, που σε εμπνέει να γίνεις θυσία (όπως σε προτρέπουν), και παρανάλωμα (όσο καταδεικνύει το πλήρωμα του χρόνου), όσο η διάθεσή μας να τραβηχτούμε μακριά από τις «ιστορικές στιγμές που ζούμε ως έθνος» (και ως άτομα). Που παρότι ικανοί να μεγαλουργήσουμε και να θυσιαστούμε για ένα καλύτερο αύριο της φυλής (όπως το οραματίζεται ο Βορίδης και το προσδιορίζει παραληρηματικά, κι ελαφρώς σαλιωμένα ο Γεωργιάδης), εντούτοις καταλήγουμε, αδιέξοδοι πολιτικά, ν' αποζητάμε τη διαφυγή στους ονειρικούς δρόμους των αναμνήσεων. Να νιώσουμε ξανά νέοι και αυθάδεις απέναντι στο σύστημα και τις μηχανορραφίες του, που δεν κάνει άλλο απ’ το συρρικνώνει τις ιδέες, να διαβάλλει τα οράματα και να μικραίνει τους αντιπάλους του στα δικά του ευτελή όρια. (Επηρεάζοντας δυστυχώς ανθρώπους που θα ’πρεπε θεωρητικά να διαφυλάττουν το έρμα και την ιστορία τους).