ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ ΣΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΤΗΝ ΑΚΡΗ

Η ζωή είναι μικρό δωμάτιο'
απ' τη μισάνοιχτη πόρτα του
με βία μέσα από μια χορδή
εκτοξεύεσαι βέλος κι αν
απ' την πρώτη στιγμή φευγαλέα
το βλέπεις, όλο το δωμάτιο
κάθε λεπτομέρειά του κι αν
απ' την πρώτη στιγμή φευγαλέα
τη βλέπεις, όλη τη ζωή σου
πώς θα ζήσεις, πού θα βρεθείς
πόσα θα αισθανθείς, το τέλος'

της εκτόξευσης αυτής η βία
δεν σου επιτρέπει να λοξοδρομείς
να επιστρέφεις ή να ξεφεύγεις
δεν σου επιτρέπει επιλογές' κι αν
ασάλευτα μένουν όλα γύρω σου
στο μικρό δωμάτιο παντοτινά
απ' τη ζωή σου πριν και μετά, εσύ
δεν είσαι παρά ενός τόξου το βέλος
σ' αναπόδραστη πορεία έξω
απ' την ίδια μισόκλειστη πόρτα του
πίσω σου δεν θα προλάβεις να δεις.

Ποιος σ' εκτόξευσε μη με ρωτάς και
τι κάνει στου ονείρου την άκρη
ένας γέρος μη με ρωτάς, ούτε αν είναι
τ' όνειρο δικό του ή μήπως δικό σου.