Ένα ποίημα - ποταμός που πηγάζει από τα εσώτατα της ψυχής, ποίηση με λόγο παραληρηματικό, έμμονο, ιδεοληπτικό, έως και δαιμονικό, αλλά και συγχρόνως λυρικό, έμπλεο εικόνων ανασυρμένων από όνειρα, παραισθήσεις και εφιάλτες? έτσι λογίζεται η καταγραφή ενός φαντασιακού έρωτα από τη συγγραφέα του Σόνια Ζαχαράτου.