Η Έντα Γκάμπλερ του Χένρικ Ίψεν είναι ένα ρεαλιστικό έργο χωρίς έκδηλο κοινωνικό προβληματισμό. Αναφέρεται πριν απ όλα και πάνω απ όλα σ έναν άνθρωπο, όχι σε μια ιδέα· σ έναν άνθρωπο που είναι καμωμένος από μυστήριο, από το κακό αυτό καθαυτό, και που συνάμα σκορπίζει απλόχερα γοητεία και χάρη. Ωστόσο, το κοινωνικό υπόστρωμα του έργου, η κριτική της κοινωνίας, είναι παρόντα και τα δύο σαν στοιχεία μέσα στο έργο, αρκεί να δει κανείς κάτω από την επιφάνεια. Γιατί η Έντα Γκάμπλερ είναι και μια διεισδυτική εξερεύνηση του βασικού κοινωνικού προβλήματος που δέσποζε τον καιρό του Ίψεν, όπως δεσπόζει ακόμα και σήμερα με διαφορετικό τρόπο - τη θέση και τον ρόλο των γυναικών στον σύγχρονο κόσμο. Η Έντα Γκάμπλερ, λοιπόν, είναι μια βίαιη επίθεση στην κοινωνική συμβατικότητα και στον κομφορμισμό της καλής συμπεριφοράς και της ευπρέπειας.