Τα κείμενα που περιέχονται σε αυτό το βιβλίο επιχειρούν να προσεγγίσουν από διαφορετικές προοπτικές το ζήτημα της ''ανάγνωσης'' του Καβάφη, ως ζήτημα καίριο αλλά μάλλον παραμελημένο από τους μελετητές του.
Η ''ανάγνωση'' νοείται με δύο τρόπους: πώς διαβάζει ο ίδιος ο ποιητής, καθιστώντας τις αναγνώσεις του υλικού της γραφής, και πώς τον διαβάζουμε εμείς, διαμεσολαβημένο πλέον από ένα τεράστιο ερμηνευτικό αρχείο.
Η ιδιαιτερότητα του Καβάφη έγκειται στο γεγονός ότι υπήρξε ποιητής της βιβλιοθήκης. Στα περισσότερα ποιήματά του μοιάζει με αφηγητή που περιγράφει τη διαδικασία της ανάγνωσης βιβλίων, επιγραφών, επιτυμβίων, εφημερίδων, φωτογραφιών.

Πρόκειται για μια γραφή που απαιτεί, για την κατανόησή της, να εισέλθουμε στον λαβύρινθο της ανάγνωσης. Σε αυτή την απαίτηση φιλοδοξεί να ανταποκριθεί το παρόν εγχείρημα.