Στα είκοσι σχεδόν χρόνια εφαρμογής του νόμου για την προστασία των καταναλωτών υπήρξε μια εκρηκτική αύξηση της συναφούς νομολογίας και βιβλιογραφίας, κυρίως σε σχέση με τον δικαστικό έλεγχο των Γενικών Όρων Συναλλαγών. Στο ζήτημα αυτό εστιάζει το έργο, με διεξοδική ανάπτυξή του τόσο σε θεωρητικό όσο -και ιδίως- σε πρακτικό επίπεδο. Με εκτενή νομολογιακά παραδείγματα, όπου επισημαίνονται τα αποφασιστικά κριτήρια του δικανικού συλλογισμού, αυτά που κυριαρχούν στη μείζονα πρόταση και καθορίζουν την έκβαση της υπόθεσης κάθε φορά, επιχειρείται να καταστεί περισσότερο προβλέψιμη και ελέγξιμη η δικαστική κρίση και να περιβληθεί η ερμηνεία των σχετικών διατάξεων με μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου.

Παράλληλα επιδιώκεται η σημαντική για τον εφαρμοστή του ελληνικού δικαίου, ανάδειξη της καίριας σημασίας των αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των επιπτώσεών τους στην ερμηνεία των διατάξεων των ελληνικών πράξεων προσαρμογής στους κοινοτικούς κανόνες.

Τέλος, με συστηματική κατάταξη και ομαδοποίηση των ρητρών που κυρίως απασχολούν τη δικαστηριακή πράξη, το έργο επιδιώκει και μία συμβολή στην ερμηνεία και τον έλεγχο του κύρους των όρων των τραπεζικών και ασφαλιστικών συμβάσεων, καθώς και αυτών της κινητής τηλεφωνίας.