Η Ηρώ Νικοπούλου, και δοκιμασμένη ποιήτρια και διηγηματογράφος, σε αυτή τη συλλογή διηγημάτων κρατά έναν μεγεθυντικό φακό και, έχοντας γερά κρατήματα στην πραγματικότητα, προχωρά προς την αποκάλυψη του φαινομενικά ασήμαντου και του «εθιμοτυπικά» ρουτινιάρικου. Οι καθημερινές κινήσεις και σκέψεις των ηρώων της γίνονται πια οι εξαιρέσεις και οι εξαιρετικές αιτίες της κορύφωσης των ιστοριών και της κάθαρσης. Το τετελεσμένο έρχεται, αλλά δημιουργεί το ερώτημα και την ένταση αυτού που θα επακολουθήσει, έστω κι αν δεν λέγεται.