Η ιδιαιτερότητα του έρωτα, συνίσταται στο ότι μικρές σημαντικές λεπτομέρειες ανθρώπινων συμπεριφορών, καταθέτονται ως αποθέματα αθωότητας και αυθορμητισμού, στη γνησιότητα της ερωτικής χαράς.

Πρόκειται για μεγάλο λάθος το να ταυτίζουμε τη χαρά και την απόλαυση των ερωτικών στιγμών, με την ατομική δημιουργία και την πρόοδο του καθενός από μας. Δεν είναι ο έρωτας αφυπνιστική διάθεση δημιουργίας, αλλά η ίδια η δημιουργία. Η ποίηση, η φιλοσοφία, η ζωγραφική, ούτε κι αυτά τα ίδια τα όνειρα, δεν μπορούν να αποδώσουν το μέγεθος του αληθινού έρωτα. Γιατί ο έρωτας, είναι μια ηλιόλουστη μέρα, όπου τα ένστικτα στέκονται αντικριστά και προσηλώνονται το ένα στο άλλο, χωρίς να αποζητούν τη λύτρωση, μήτε την καταξίωση.

Ο έρωτας είναι συμπυκνωμένος χρόνος ζωής, που πολλές φορές λίγες μόνο μέρες αντιστοιχούν σε ολόκληρο το παρελθόν και το μέλλον μαζί. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι αναμνήσεις και τα όνειρα συναντώνται στον έρωτα, προσδίδοντας στους αγαπημένους το συναίσθημα της αιωνιότητας.