Το βιβλίο αυτό κατευθυνόμενο σε όλη την έκταση του από την προσπάθεια απάντησης στην ερώτηση ''πώς μπορεί να γίνεται η διδασκαλία καλύτερα;'', παρουσιάζει τα δομικά στοιχεία της διδασκαλίας και της προϋποθέσεις αυτής (ανθρωπογενείς και κοινωνικο-πολιτιστικές) και αναλύει αυτά/αυτές. Η ανάλυση αυτών προσφέρει ''ένα ευρύ πεδίο για διδακτικο-θεωρητικές σκέψεις και η εξέταση τους και η θεώρηση τους προσδίδουν στη διδακτική πράξη επιστημονικότητα και κάνουν αυτή μια συνειδητή διαδικασία''.

Στην επιδίωξη να αποτρέψει αυτό προσκόλληση του εκπαιδευτικού σε μια και μοναδική μέθοδο διδασκαλίας, προσφέρει, μέσα από διάφορα διδακτικά μοντέλα, μια πληθώρα δυνατοτήτων διδακτικής διάρθρωσης της διδασκαλίας. Η επιδίωξη αυτή ισχυροποιείται με καταφυγή στους τρεις βασικούς συν-προσδιοριστικούς παράγοντες επιλογής της μεθόδου διδασκαλίας, ήτοι υποκείμενο μάθησης (μαθητής), τεθέντες στόχοι και αντικείμενο (υφή του αντικειμένου, ιδιαιτερότητα του αντικειμένου). Η μέθοδος παρουσιάζεται εδώ ως ένα πεδίο, όπου ο εκπαιδευτικός κινείται χωρίς κρατική χειραγώγηση.