Με φόντο μια από τις πιο ταραγμένες περιόδους της ρωμαϊκής ιστορίας, λίγο πριν την άνοδο στην εξουσία του Ιουλίου Καίσαρα, εν μέσω εμφυλίων σπαραγμών και ενώ η θύελλα από την εξέγερση του Σπάρτακου μαίνεται, ο άγνωστος στα αρχαία κείμενα Λεύκιος απευθύνει στον θρυλικό συνονόματό του Λεύκιο Λικίνιο Λούκουλλο αυτές τις έξι προσωπικές επιστολές. Κυριευμένος από το διπλό πάθος του για την ars gladiatoria (την τέχνη των μονομάχων) και την ars amatoria (την τέχνη των ερωτικών απολαύσεων), ο επιστολογράφος Λεύκιος ακροβατεί θαυμαστά ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο, βιώνει με την ίδια ένταση την έξαψη της μάχης και της κλινοπάλης, ερωτεύεται και στοχάζεται το μέλλον μιας Ρώμης που στο εξής δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια.

Έχοντας απόλυτο έλεγχο των ιστορικών του πηγών, ο συγγραφέας αφήνεται σε ένα καλοδουλεμένο εγκεφαλικό παιχνίδι, η άλλη όψη του οποίου εμφανίζεται με τη μορφή του λεπτού αλλά ιδιαίτερα έντονου αισθησιασμού που διαπερνά το κείμενο από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα.