Αν σε αυτά που ζούμε, στην πραγματικότητα ή στο μυαλό μας, η πρώτη εντύπωση αφορά το συναίσθημα και η επεξεργασία τους την λογική, τότε ίσως η τελική καταγραφή να αφορά την αισθητική μας για να κλείσει ομαλά ο κύκλος. Ίσως λοιπόν η μορφοποίηση των συμβάντων να απαιτεί μια σήμανση των εννοιών τους.

Στη ρευστότητα σχημάτων και λέξεων είναι στιγμές που εμφανίζονται κανονικότητες απρόσμενες. «Το παλεύουν» να απαθανατιστούν παίζοντας τα λογόσχημα.

Αφήνει γραμμή ο ραπιδογράφος, καθώς περιπλανιέται στο λευκό χαρτί με προσοχή και περιέργεια, ώσπου τείνει να ορίσει ένα σχήμα, σχήμα το οποίο αρχίζει σιγά σιγά να αποκτά κάποια φόρτιση αισθητική, νοηματική, συναισθηματική. Ποια θα είναι η ολοκλήρωσή του, άραγε; Παρεισφρέουν ιδέες στη γραμμή ώσπου να κλείσει. Παρεισφρέουν ταξίδια σ' αυτό το παιχνίδι. Αν προορισμός των ταξιδιών είναι ο λόγος κι αν σκοπός του παιχνιδιού είναι το σχήμα, τότε μπορεί να προκύψουν τα λογόσχημα.