Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΞΕΓΕΛΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΕΦΗΥΡΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Ακόμη και οι χειρότεροι εχθροί του θα πουν μια μέρα ότι ο Σιμωνίδης είναι ταλαντούχος, φιλόδοξος, περήφανος και άοκνος, ένας μεγάλος καλλιτέχνης του είδους. Τα χειρόγραφά του τινάζουν επιστημονικές έννοιες στον αέρα, κάνουν ακαδημίες και μουσεία να τρέμουν συθέμελα. Επιπλώνει, διακοσμεί και ζωντανεύει τον θαμμένο χώρο στον οποίο εισβάλουν οι σύγχρονοί του με μεγάλη απληστία και περιέργεια. Κάποτε αποστόμωσε βρετανούς λόγιους ανακοινώνοντας εν βρασμώ ότι σε μια μονή στους Αγίους Τόπους ανακάλυψε τον κατάλογο της καμένης Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σε πέντε τόμους! Ο Σιμωνίδης ο Κείος συνεχίζει να ζει μέσα από τον Κωνσταντίνο Σιμωνίδη. Αν ο Όμηρος είναι ο πατέρας της ποίησης, ο καλλιτέχνης της μνήμης από το νησάκι του Αιγαίου είναι ο άδικα λησμονημένος δημιουργός της.

Συχνά θα αποδειχθεί ότι ο Κωνσταντίνος Σιμωνίδης θέλησε να είναι μπροστά όχι μόνο από την εποχή του αλλά και από μακρινές εποχές. Τη μια μεταμορφώνεται σε άνδρα του Μεσαίωνα, την άλλη τον κυριεύει το ελληνιστικό πνεύμα, έπειτα πάλι εντυπωσιάζει ως Βυζαντινός. Ζει σε εναλλασσόμενους παράλληλους κόσμους. Στο εκρηκτικό πνεύμα του διαφαίνεται καθαρά η αυθαιρεσία του καθορισμού των εποχών δεν συμμορφώνεται σε αυτήν. Αλλάζει χρονολογίες, τις μεταθέτει, θέλει να βάλει χέρι στην Ιστορία, την οποία κάνει παρόν, και αντιστρόφως. Ολοκληρώνει το ελληνικό αποτύπωμα. Θεωρεί τον εαυτό του ιστορικά δικαιωμένο. Προτού γίνουν ένας περιθωριακός, απολίτιστος λαός χωρικών και εμπόρων, οι Έλληνες δεν σκέφτηκαν τα πάντα, αλλά σκέφτηκαν πολλά. Επιστρατεύει τη δύναμη και τη φαντασία του, προκειμένου να διορθώσει το άθλιο ελληνικό πεπρωμένο της νεότερης εποχής.