Αυτά και άλλα πολλά «αυτονόητα» του κυρίαρχου λόγου, ως εκ τούτου και της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα, κρίνονται και ερευνώνται στο ανα χείρας βιβλίο. Όχι ως μια φιλολογική ενασχόληση ορισμένων σχολιαστών που ενδιαφέρονται για την «αλήθεια», αλλά ως τμήμα μιας ενεργής και ανελέητης κοινωνικής σύγκρουσης από την πλευρά των κυρίαρχων.

Στην καρδιά ενός ολοκληρωτικού κοινωνικού πολέμου, κατά τον οποίο φαίνεται να διακυβεύεται η μοίρα της εργαζόμενης ανθρωπότητας, όλοι επιλέγουν πλευρά. Η ανοιχτή, δημοκρατική και επιχειρηματολογημένη συζήτηση επιχειρείται να θεωρηθεί επικίνδυνη πολυτέλεια, κατάλληλη για άλλοτε, όχι, όμως, σε αυτήν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το έθνος, για την πατρίδα, για το σύστημα -για κάθε έθνος, για κάθε πατρίδα, για το ένα σύστημα. Έχουν δίκιο• δεν είναι πολυτέλεια, είναι όμως πολύ επικίνδυνη.