Πολιτικά, κοινωνικά, λογοτεχνικά, o Κύριος Πρόεδρος εκφράζει θαυμαστά τη σκέψη και την ιδεολογία του Μιγκέλ 'Ανχελ Αστούριας. Απεικονίζει τη δικτατορία του μοχθηρού και μισητού Εστράντα Καμπρέρα, ιστορικού προσώπου (που μεταπλάθεται σε μυθικό) της Γουατεμάλας των αρχών του αιώνα. Ο Κύριος Πρόεδρος ασκεί την εξουσία ερμητικά κλεισμένος στο παλάτι του, ορατός μονάχα στους ανθρώπους του. Φαινομενικά απλός και τρυφερός με τους οικείους του, αλλά και έτοιμος να τους εξοντώσει με την παραμικρή υποψία. Αυτό θα συμβεί και στο φίλο του Μιγκέλ Αγγελικό Πρόσωπο, ένοχο γιατί δεν εκτέλεσε κάποια από τις παράλογες διαταγές του. Ένοχος γιατί αγάπησε...

Γιατί ο Κύριος Πρόεδρος είναι μια ιστορία αγάπης-ρομαντικής, γιατί γεννήθηκε με το πρώτο βλέμμα και για πάντα, καταστροφικής γιατί γεννήθηκε σε μια χώρα όπου ο καθένας ζει κάτω από την απειλή, υποχρεωμένος να διαλέξει ανάμεσα στο θάνατο και τον συμβιβασμό. Με φόντο την αγωνία και την απανθρωπιά, ο έρωτας δίνει σε κάθε στιγμή έναν ασύγκριτο λυρικό τόνο.

Εξαιρετική «στιγμή» ενός έργου πληθωρικού και συνάμα ομοιογενούς, ο Κύριος Πρόεδρος διαβάζεται με πάθος. Συνατάμε εδώ τη μοναδική γραφή του Αστούριας, που τρέφεται με τους αφηγηματικούς ρυθμούς των μύθων των Μάγια και τη λαϊκή γλώσσα της Γουατεμάλας.