Το μικρό αυτό βιβλίο αποτελείται από δυο μέρη, αφενός τους πίνακες και αφετέρου μια σύντομη μελέτη σχετική με το ζήτημα που διεθνώς αποκαλείται mandala. Οι πίνακες αποτελούν το πρωτογενές ζωγραφικό υλικό, το οποίο οδηγεί στη συνέχεια στην αντίστοιχη μελέτη, στην προσπάθεια να ερμηνευτεί και αφομοιωθεί αυτό το υλικό. Τα σχέδια αυτά δεν διεκδικούν βέβαια ιδιαίτερες καλλιτεχνικές δάφνες, αλλά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της όλης εργασίας, αφού είναι η πρώτη ύλη και το κίνητρο για τα υπόλοιπα.

Η όλη διαδικασία πρέπει να ιδωθεί ως συνιστώσα μιας ευρύτερης προσπάθειας εσωτερικής εξέλιξης και, αν έχει για κάποιους αξία, αυτή συνίσταται ακριβώς στη συγκεκριμμένη διάσταση και όχι σε κάτι άλλο. Αν και όλα αυτά συνέβαιναν στο μακρινό πια 1975, θεωρώ ότι συνεχίζουν να έχουν τη σημασία τους για όποιον ενδιαφέρεται για τέτοια ζητήματα. ’λλωστε στον τόπο μας πρωτότυπες εργασίες αυτού του είδους είναι πολύ σπάνιες έως ανύπαρκτες