Συνήθως οι ιστορίες που λέμε στα παιδιά είναι για να κοιμούνται, αλλά και με τούτο το βιβλίο του διαπιστώνουμε ότι ο Γ. Μ. Μαρίνος γράφει βιβλία για να ξυπνάνε τα παιδιά. Όλα αντλούν θέματα από την καθημερινή ζωή, ντυμένα με απλές αλήθειες που η συντηρητική παιδαγωγική φοβάται να αγγίξει, καταφεύγοντας σε παλιές συνταγές που χρόνια τώρα τυραννάνε την παιδεία μας.

Ο Γιώργος Μ. Μαρίνος δε μιλάει στα παιδιά, αλλά μιλάει με τα παιδιά προσπαθώντας έτσι να αναπτύξει το κριτικό τους πνεύμα. Αυτό συμβαίνει και στον Τριμάτη, όπου χρησιμοποιώντας ένα εύρημα, δηλαδή το παιδί με τα τρία μάτια, αναδεικνύει τη διαφορετική πραγματικότητα που βλέπουμε, μορφωνόμαστε, δουλεύουμε, ζούμε. Και χωρίς να μένει μόνο στην αποκάλυψή της, προσπαθεί να την αλλάξει και να την κάνει καλύτερη.