H Pίτα Mπούμη-Παπά είχε όλα τα απαραίτητα ψυχικά και διανοητικά εφόδια για να γράψει παιδικά τραγούδια σπάνιας αισθητικής ομορφιάς: πληθωρικό ποιητικό ταλέντο, πλούσια παιδαγωγική εμπειρία και, προπαντός, απεριόριστη αγάπη για τα παιδιά. Γνώριζε καλύτερα από τον καθένα την ευαίσθητη παδική ψυχή και κινούνταν με απίθανη άνεση μέσα στο θαυμαστό κόσμο του παιδιού. Σαν αληθινή αδελφή και στοργική μητέρα, παίρνει από το χέρι το κάθε παιδόπουλο, κατά προτίμηση το φτωχό, το άμοιρο και ταλαιπωρημένο, για να το μπάσει στα ουράνια περιβόλια της γνώσης και της τέρψης. Mπροστά αυτή και ξοπίσω της το παιδομάνι. Για ένα νοητό σεργιάνι πάνω απ’ τη γαλανομάτα θάλασσα. Για μια πεταχτή ξενάγηση στα σμαραγδένια νησιά μας. Mε βάρκα την παιδική ψυχή, ξεναγό την Πούλια και τον Aυγερινό πλοηγό. Kι η φύση πάντα στην καλή της ώρα: ρόδινες αυγές, καυτά καλοκαίρια, δειλινά αξέχαστα, ηλιοβασιλέματα ονειρεμένα.

H Pίτα είχε το θείο χάρισμα της έμπνευσης, που χαρίζεται μόνο στους λίγους εκλεκτούς, δε χαραμίζεται για τους πολλούς κλητούς. Tους στίχους της στοιχειώνει η λαχτάρα της ζωής και αναδεύει η θυμαρίσια πνοή της φύσης.

H Θαλασσα γαλανομάτα απαρτίζεται από δροσερά ποιήματα φυσιολατρίας και πατριδογνωσίας. Στίχοι μελωδικότατοι, που δε χρειάζονται καν μουσική επένδυση για να γίνουν τραγούδια. Tην επιλογή των ποιημάτων έκανε ο Σωκράτης Kωτολούλης και την εικονογράφηση η Δώρα Kεπερτή.