Ένας από τους αρχαιότερους τομείς της άσκησης της φιλοσοφίας είναι η ηθική, η οποία άρχισε να διαμορφώνεται, κυρίως, από τον Σωκράτη και τους Σοφιστές κατά τον 5ο αιώνα π.χ.. Εικοσιπέντε αιώνες αργότερα, και συγκεκριμένα από την δεκαετία του 1950 και μετά, υπό την επίδραση των ιδεών της όψιμής φάσης της φιλοσοφικής δραστηριότητας του Ludwig Wittgenstein, σχηματίστηκε ένας νέος κλάδος στους κόλπους της φιλοσοφίας: η φιλοσοφία του νου.

Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα της πράξης, της γλώσσας και της βούλησης, όπως αυτά εμφανίζονται στους κόλπους της φιλοσοφίας του νου, του νέου αυτού κλάδου της φιλοσοφίας, σε σχέση με τον τρόπο που προσεγγίζονται στο πλαίσιο της ηθικής φιλοσοφίας, ενός παραδοσιακού κλάδου της φιλοσοφίας.