Οι συγγραφείς του συλλογικού αυτού τόμου εστιάζουν σε ένα σημείο: ότι η εκπαίδευση πρέπει να καλλιεργεί τις γνωστικές και κοινωνικοσυναισθηματικές πλευρές των παιδιών, που είναι φυσιολογικά προϊόντα της αλληλεπίδρασης μεταξύ αυτών και του περιβάλλοντος, και να ευνοεί τις συνθήκες για αυτού του είδους την επικοινωνία. Η δύναμη και η ζωντάνια μιας κοινωνίας εξαρτώνται από την ποιότητα των ανθρώπων που την απαρτίζουν, και είναι σαφές ότι η ποιότητα αυτή είναι προπάντων αποτέλεσμα της εκπαίδευσης.

Το σχολείο έχει δυνατότητες και δύναμη να αναπτύσσει υγιή περιβάλλοντα για εκπαιδευτικούς και παιδιά, και έχει τη δύναμη να επιφέρει κοινωνικές αλλαγές. Για να λειτουργήσει καλά ένα σχολείο, χρειάζεται τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να ενθαρρύνει την ενεργό προσήλωση σε νέες ιδέες, τη γνώση των περιπλοκών που ενυπάρχουν στην ανάπτυξη, το σεβασμό και τη εκτίμηση στο άτομο, την εμπέδωση της συνεργασίας, και όλα αυτά να συντείνουν προς τη δημιουργία μιας δημοκρατικής κοινωνίας.