Για τον ελληνισμό η έννοια της προφοράς εκ μέρους των ευπόρων, η ευεργεσία, όπως έμεινε με έμφαση ξεχωριστά γνωστή ,τόσο για συγκεκριμένο τόπο όσο και σε εθνικό επίπεδο ,απέκτησε εθνικής εμβέλειας υπόσταση κατά τους δύο τελευταίους αιώνες της τουρκοκρατίας και εκείνους που ακολούθησαν ,δηλαδή το 19 και τα μέσα του 20 κυρίως , με τα συμβατικά τα χρονικά άκρα της εποχής ,όπως διαγράφεται στο σημείο αυτό του παρόντος πονήματος.