Σε όλες τις ιστορικές περιόδους συναντάμε ανθρώπους σαν κι εμάς, ανθρώπους που έζησαν μια συνηθισμένη ζωή σε εποχές ξεχωριστές. Μελετώντας τους μπορούμε να μάθουμε πολλά για μας τους ίδιους. Αυτό ακριβώς κάνει στο βιβλίο της η Νάταλι Χέινς: συλλέγει κάποιες από τις ωραιότερες ιστορίες από την Αρχαιότητα, ιστορίες ενδιαφέρουσες, αστείες, θλιβερές ή παράξενες, που μοιάζουν απίστευτα σύγχρονες ακόμα κι αν είναι ηλικίας 2.000 ετών. Και οι μύθοι αμέσως καταρρίπτονται: Οι τελευταίες λέξεις του Ιούλιου Καίσαρα δεν ήταν «Κι εσύ, Βρούτε;», οι μονομάχοι δεν χαιρετούσαν τον αυτοκράτορα πηγαίνοντας προς τον θάνατο, ούτε και οι Ρωμαίοι πετούσαν κάθε τόσο τους χριστιανούς στα λιοντάρια για γεύμα. Η αρχαία ιστορία δεν αναπνέει μόνο σε σκονισμένες σχολικές αίθουσες και σε βλοσυρά συγγράμματα, είναι πια κομμάτι της ζωής μας.