Η ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗΣ

Το θέατρο των φαινομένων γέννησε την πιο έντεχνη ως υποκριτική φιλοσοφία (εμμέθοδον), το σκεπτικισμό. Επειδή η αλήθεια όσο αναζητείται λανθάνει, το σκεπτικό υποκείμενο καταφεύγει στην εποχή, μια ασκητεία στα όρια της αλήθειας όπου αναφύονται τα φαινόμενα, η πρόσοψη είτε το προσωπείο των αφανών. Η πλάνη του βάθους, η ψευδαίσθηση ότι το υποκείμενο μπορεί να ενδιατρίψει στο φαινόμενο με σκοπό να ανακαλύψει στο εσωτερικό του μια εικόνα της ουσίας, πέραν του ότι αποτέλεσε ένα φιλοσοφικό ευφημισμό, εγκατέστησε μια απεικονιστική συνδήλωση όντων και φαινομένων: ο σκεπτικιστικός συμβολισμός από τη μια όρισε μια οντολογία του φαινομένου, από την άλλη παράλληλα επινόησε μια γεωμετρική γλώσσα προκειμένου να την κατονομάσει.