Ο έρωτας. Η γέννηση. Ο θάνατος. Θέματα γνωστά. Ανάμεσά τους το ταξίδι. Μ' ένα, ας πούμε, Intercity. Το οποίο διέρχεται απ' όλους τους σταθμούς, αλλά σταματά σ' ελάχιστους. Δύο ή τρεις. Δεν χάνει χρόνο. Συμπτύσσει τις αποστάσεις και τις συναιρεί στον ενιαίο και αδιαίρετο δικό του χωρόχρονο. Τότε η αναχώρηση αποδεικνύεται αφελής. Ο προορισμός ασαφής. Η άφιξη αβέβαιη. Το ταξίδι αυτό καταλήγει στην ουτοπία της νοσταλγίας. Στο αδύνατον, δηλαδή, της επιστροφής μας στην αθωότητα.